شاید روزی براین خاک تشنه باران ببارد

بال و پر مشکی کلاغ رنگ شده دوباره سیاه می شودو ذات هر کلاغی جز سیاهی پر و آوازش جز قار قار نیستچه فروردینی که زود گذشت و چه منی که تردیدی بر عشقم به نور مهتاب به وجود نمی آیدو حسرت دریا ندیدنم به بهار امسال هم می کشد...و ماهی ک دوست دارد دل به خزر بزند پشت سدهای خسته ، آرام تر می شود.امیدی ک تن عریانش به بازیچه گرفته می شود تا ک فقط زمان بگذردو پرچم سرخی ک ا